ilkbahar
@springtime
15 Mayıs
1967 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
hanry, grayson ve liv'in arthur'a mesafeli davranmasını çok saçma bulmuştum çünkü (1. kitabın sonunda yaşanan) olayla hiçbir ilgisi yoktu. hatta liv onun çenesini kırmamış olsaydı belki ona yardım dahi edebilirdi ama çok saçma bir şekilde ondan da nefret eder durumdaydılar. ve kitap ilerledikçe fark ettim ki bu çok yerinde bir davranışmış. (arthur'a acıdığım için kendime de kızıyorum.)
liv'in küçük kardeşi mia'nın yaşadığı problemden (okuyunca hangi problemden söz ettiğimi anlayacaksınız.) kim sorumluydu? anabel mi? arthur mu? ya da hanry?
soluk soluğa bitirdiğim ve olayların beni içine aldığı bir kitaptı. ayrıca kitapta liv'in rüyasında rüya gördüğü ve uyandığında hala rüyada olduğunu anlaması üzerine (ki bu benim de başıma gelmişti.) söylediği "ya bizim gerçek yaşam olarak adlandırdığımız da bir rüyaysa ve biz yalnızca birilerinin rüyasında var oluyorduysak?" düşüncesine ben de kafa yormuştum önceden. ve kitabı okurken bu düşüncenin tanıdıklığı çok hoşuma gitmişti.
ayrıca yazar bir iyilik edip kitabın sonuna dostlarını rüyasında ziyaret etmek isteyenler için birtakım kurallar sıralamıştı. sanırım en sevdiğim kısım da buydu :')
rüyalara olan merakım ve ilgim yüzünden arkadaşımın okumamı tavsiye ettiği bir kitaptı. bu rüya koridoru, rüya kapıları gerçekten olan ve yazarın deneyimlediği şeyler mi yoksa muhteşem bir hayal gücünün eseri mi merak ediyorum. (ben ilk söylediğimin doğru olmasını isterdim. ve sanırım bunun yanlış olduğunu öğrenme ihtimalime karşı bunu araştırmayı reddediyorum.)
son cümlem biraz spoiler ve biraz da uyarı niteliğindedir; anabel'e güvenmeyin.
