Karşımdaki, kardeşinin geri gelmesini bekleyen her gece uyuduğunda aynı kâbusu gören, sonsuza dek tek bir şeyi, herhangi bir şeyi farklı yapabilir miydim, diye merak etmeye mahkum olan oğlandı. Kimseyi kaybetmemiş birine bunun neye benzediğini tarif etmek güç, insanı her yönden nasıl değiştirdiğini anlatmak imkansızdı. Oysa bunu yaşayanlar için tek bir kelimeye bile gerek yoktu.