Kitabı okudum, bir kaç gün geçti üzerinden.. ama hala açıp sayfalarına bakıyorum. İlginçtir, kitabı okudum ama bitmedi. Yani bitmiyor.. Aklınızı kurcalamaya devam ediyor bir şekilde.
Yazar Crispin Sartwell , kendi yaşamından örnekler vererek ( ama biz ona acıyalım diye değil :))-öyle belirtmiş- )en başta gerçeklik olgusunu ardından, anarşi-devlet en sonda da baştan çıkarma- edepsizlik konularını, Nnietzsche, Havel, Heidegger, Barteille , Sørenkierkegaard gibi düşünürlerin fikir ve alıntılarıyla destekleyerek, bazı konularda "aydınlanma" yaşayacağınız bir eser ortaya koymuş.
"Dünyayı olumlamak dünyanın ahlâki olarak iyi olduğunu olumlamak anlamına gelemez. Belki, şuna dikkat etmişsinizdir: Dünya ahlâki olarak mutlak anlamda boş; dünya bizim küçük yargılarımızla sürüngen umursamazlığı içinde ilerliyor."
Aslında kitabın özünde tohumlanan düşünce, tam da bu galiba. Başına gelen her hangi bir şey için bahaneler üretme, iyimser olup yan da çizme. Nefretinle, ahlaksızlığınla, tüm kötü his ve davranışlarınla kendini ve olayları olduğun gibi gör. Çünkü gerçek irade bu şekilde hayatına yön verecek.
İnce olmasına rağmen öyle bir çırpıda okunmuyor. Kitapta bir çok konudan örnekler verilerek bilgiler ve tartışmalar sunuluyor. Yine de yazar sohbet havasında, kendi yaşam öyküsü ışığında yazdığı için rahat da hissediyorsunuz. Bir de yazar bazı konuların teknik oluşunun gayet farkında,bu nedenle anlatıp geçmiş olmak yerine sık sık genelden özel'e detay vererek tekrar ediyor, anlaşılır kılıyor.
Biraz felsefe bilgisi, biraz 'inceleme' eser okuma deneyimi,biraz da konuya ilgi varsa; tavsiyem olsun.. aksi takdirde sıkabilir .
Özellikle aklımdan çıkmayan bir alıntı bırakıyorum..
(...)Topal Karaca sözlerini şöyle sürdürüyor:
Amerikalılar her şey tertemiz olsun istiyor. Koku yok.
