Yağ ile bal etmeyecekse sözümüz ağulu aşı, susalım ya hu! Bir gönlü hoş etmeyecekse susalım ya hu! Hırpalanmış bir canı sarıp sarmalamayacaksa susalım ya hu! Âleme hoş bir sadâ bırakmayacaksa susalım ya hu!
... sözü sevgiyle, şefkatle, belirli bir nedenle kullanıyorlar, kelimeleri boş yere israf etmiyorlar. Kelimeleri ve sesleri boş yere rahatsız da etmiyorlar, atmosfere salıp havayı da kirletmiyorlar.
İnsan, bir keder ve mutluluk kazanını andıran şu dünyayı incelerken yüzüne cam bir maske takamıyor, sülfür buharının beynini yakmasına, hayal gücünün tuhaf ve korkunç rüyalar üretmesine engel olamıyordu.
Her mükemmel varlığın ardında da mutlaka bir trajedi vardı. Sanki en sıradan çiçeğin açması için bile dünyanın şiddetli doğum sancıları çekmesi gerekiyordu...