S

S
@srlrlr
Işılda,cüret et,gülümse
üniversite
Ankara
30 okur puanı
Nisan 2025 tarihinde katıldı
Demek ki insanlar birbirine ancak muayyen bir hadde kadar yaklaşabiliyorlar ve ondan sonra, daha fazla sokulmak için atılan her adım daha çok uzaklaştırıyor. Seninle aramızdaki yakınlaşmanın bir hududu, bir sonu olmamasını ne kadar isterdim. Beni asıl, bu ümidin boşa çıkması üzüyor... Bundan sonra kendimizi aldatmaya lüzum yok... Artık eskisi gibi apaçık konuşamayız... Bunları ne diye, neyin uğruna feda ettik? Hiç!.. Mevcut olmayan bir şeye malik olalım derken mevcut olanları kaybettik... Her şey bitti mi? Zannetmem. İkimizin de çocuk olmadığını biliyorum. Yalnız bir müddet dinlenmek ve birbirimizden uzak kalmak lazım. Ta birbirimizi tekrar görmek ihtiyacını şiddetle duyuncaya kadar... Haydi artık Raif. Bu an gelince ben seni ararım; belki tekrar dost olur ve bu sefer daha akıllı davranırız. Birbirimizden, verebileceğimizden fazla şeyler beklemeyiz ve istemeyiz... Haydi artık git... O kadar yalnız kalmak istiyorum ki…
Sayfa 116·Kitabı okudu
Reklam
Rüyamda onu gördüm. Nasıl olur da yüzünü hiç görmediğin bir kimseyi rüyanda görürsün?
… bazen sessiz kalmayı seçiyor, çünkü savaşmaya değer görmüyorlar …
1000Kitap
Vakti gelince gitmenin adıdır gün batımı. Ömürden, gönülden, günden...
Edebiyat
… Kaldı ki, arkadaşı olan kaç kişi var içimizde? “”Belki de bu yüzden kimse kimseye gerçekten veda edemiyor; çünkü çoğu zaman giden bir dost değil, içimizde kalan sessiz bir eksiklik oluyor””…
Reklam