Kültürümüz bizi ödüle aç bir şekilde yetiştirdi. Bir gülümseme görmeye sırtımızın sıvazlanması ve insanların bizim iyi biri iyi ana iyi baba iyi vatandaş iyi çalışan iyi arkadaş vesaire olduğumuzu söylemelerine bağımlı haldeyiz. İnsanlara kendimizi sevdirmek için bir şeyler yapıyoruz ve bizi sevmemlerine ya da cezalandırmalarına yol açabilecek her şeyden kaçınıyoruz. Sevgi almak için bu kadar çabalamamızı ve başkaları bizi sevsin diye onların dediklerini yapıp kendimizi feda etmemiz gerektiğini düşünmemizi çok trajik buluyorum.