Srpyc
@srpylmaz
Şu anda okuduğu kitap
Ölüler ortadan kaybolmaz, dünyaya damgalanmış halde negatiflerini bırakırlar.
Reklam
Sevgi piyano çalmak gibiydi, alıştırma yapmazsanız nasıl göstereceğinizi unutuyordunuz.
Anneyle oğul ve anneyle kız arasındaki ilişki farklı çünkü anne, kız çocuğunun gelecekteki kendini, kız çocuğuysa annenin kaybettiği benliğini gördüğü bir aynadır - annem, beni, neler kaybettiğini bilmek istemediği için mi görmüyor acaba? Çocuk anne ve babasına kendi iradesini ve yolunu bulmak için isyan eder, anneyle baba buna katlanabilirlerse, mücadelenin sıcağında herkes kendini en çıplak ve kırılgan hâliyle ortaya koyduğundan ve çok karmaşık ve ikircikli olan her şey hâlâ söze dökülebildiğinden en nihayetinde daha esit bir ilişki kurabilirler, annemle benim aramda böyle bir şey asla yaşanmadı. Acı çemberinin kırılabilmesi için gereklidir bu - bunu mu yapmaya çalışıyorum acaba?
"Üniversitede Latince dersi alıyordum ve bir gün "boşanma" kelimesi karşıma çıktı. Ben hep "bölünmek" anlamına gelen bir kökeni olduğunu düşünürdüm. Oysa, dağılmak, başka yöne gitmek anlamına gelen divertere kökünden geliyormuş.
Bunun doğru olduğunu düşünüyorum.
Boşanma, insanı bildiğini veya istediğini sandığı her şeyden uzaklaştırıp bambaşka şeylerle uğraşmaya itiyormuş; örneğin annenizin korsesi ve başkasıyla evlenmesi gerekip gerekmediği gibi...”
Başka insanlarla yeniden yüz yüze gelebilme gücünün, onlardan tamamen uzak kaldığın zamanlarda oluştuğunu farkettim.
Reklam