Sertaç Çetin
@srt49
. لا تقلق، نحن لسنا دائمين
63 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Baktım sana kızgın değilim, kırgın değilim dargın değilim, kısacası artık ben sana hiçbir şey değilim. Çünkü yüreği soğuyanın savaşıda bitermiş...
Hasılı ben sanıyordum ki seninle birlikte ölüme gideriz. Öldüm ama yanlız içim öldü ama sen yoktun.
Çok iyi halay çeken ve bu konuda dillere destan olan bir baba.. Babasının ölümünden sonra artık hale çekmeyeceğini sadece kızının düğününde halay çekeceğini söylemiş ve o günden sonra hiç halay çekememiş iki kızı varmış büyümüşler, zaman geçmiş derken, büyük kızı doğuda bir köyde öğretmenlik yapmaya başlamış sürekli haberleşir telefonla görüşürlermiş kızı her ay belirli miktarda para gönderirmiş ailesine Bir saat sonra kız babasını aramış ve işlerini çok öyle olduğunu ve eskisi gibi sık aramayacağını söylemiş ama gün geçti ya daha az arar olmuş aile kızlarını çok özlemiş gitmek istemişler yanına ama kız buna da izin verememiş ben çok yoğun olduğunu söylemiş Bir gün telefonu çalmış babanın ailecek kızın öğretmenlik yaptığı şehre çağırmışlar kızına başarısından dolayı plaket verilecek ve biletleri de hazır diye eklemişler çok sevinmişler tabii ve ailece yola çıkmışlar ama maalesef kızlarının cenazesiyle karşılaşmışlar kızları kanser olmuş ve babası biraz olsun rahat etsin bir de bunun için kahrolmasın diye haber vermemiş ve yapılan tedavilere rağmen bu hastalığı yenemeyip vefat etmiş.. Adam yıkılmış , cenazelerini alıp köylerine dönmüşler içlerinde büyük bir acıyla annesi kızını yıkamış sarmış ve tabuta koymuşlar toprağa verilmek için yürürlerken bir anda davul zurna sesleri gelmiş ve adam kızının tabutu yanında ağlayarak tek başına oynamaya başlamış kim tutmuşsa engel olmamış her baba kızına verdiği sözü tutmalı demiş ve kızını o şekilde uğurlamış.. 🦋🌼
(Muş Varto ilçesinde yaşanmış bir olay)
Aynı odada yan yana yatan iki kalp hastası vardır yataklardan biri pencere kenarında diğeri ise duvar dibindedir pencere kenarında yatan hasta sabahtan akşama kadar pencereden dışarıya bakıp seyrettiklerini duvar dibinde bir şey görmeyen aynı kaderi paylaşan hasta arkadaşına anlatır ve her anlatımında; hava güneşli karşımızda bir park var ve orada çocuklar Neşe ile oyunlar oynuyorlar Park yemişi kuşlar çiçekler ve ağaçlarla dolu şeklinde güzel bir tabloya ortaya koyar iki hastanın diyaloğu böyle her gün sürüp giderken pencere kenarında yatan hasta yeni bir kalp krizi geçirir duvar dibindeki düğmeye bassa doktoru çağırabilirler belki de arkadaşı kurtulabilir ama onun aklı pencereye kenarındaki yataktadır arkadaş ölürse pencere kenarı boşalacak ve kendisi o yatağa geçerek pencereden o güzel manzarayı izleyebilecektir.Sonuçta duvar dibinde yatan hasta düğmeye basmaz ve arkadaş ölür ertesi gün duvar dibindeki hastayı yatağından pencere kenarındaki yatağa taşırlar beklediği an gelmiştir artık yattığı yerde pencereden dışarıya bakar ancak dışarıda gördüğü sadece bir duvardır.