Süreyya
@sryyaaa
Biraz yazar çok okur.
Biraz öğretmen çok anne.
"Çocuk, ana babası elinde emanettir. Kalbi kıymetli bir cevher gibi temizdir. Mum gibi her şekli alabilir. Bütün yazı ve şekillerden uzaktır. Temiz bir toprak gibi olup, hangi Tohum atılsa büyür. İyilik tohumu ekilirse din ve dünya saadetine kavuşur. Annesi babası ve öğretmeni sevabına ortak olur. Şayet fesat tohumu atılırsa helak olur, annesi, babası ve öğretmeni günahına ortak olur."
Reklam
Sizin diye bildiğiniz evlatlar gerçekte sizlerin değillerdir. Onlar kendini özleyen Hayat’ın oğulları ve kızlarıdırlar. Sizler aracılığıyla dünyaya gelmişlerdir ama sizden değildirler. Onlara sevginizi verebilirsiniz ama düşüncelerinizi asla. Çünkü onların kendi düşünceleri vardır. Onların vücutlarına çatabilirsiniz ama canlarına asla. Çünkü onların canları geleceğin sarayında oturur ve sizler düşlerinizde bile orayı ziyaret edemezsiniz. Kendinizi onlara benzetmeye çalışabilirsiniz ama onları kendinize benzetmeye kalkışmayın hiç. Çünkü hayat ne geriye gider ne de geçmişle ilgilenir. Sizler, evlatların birer canlı ok gibi fırlatıldıkları yaylarsınız. Yayı geren, sonsuza açılan yolda kendine bir hedef edinmiştir ve oklarını en uzağa eriştirebilmek için kendi gücüyle sizleri gerer. Yayı gerenin elinde seve seve bükülün, çünkü oku atan o güç, uzaklaşan okları sevdiği kadar elindeki sağlam yayı da sever” şairin dediği gibi çocukları yaylarından çıkacak ok gibi görmek, sahipleriymişcesine değil emanetçileri olma bilinciyle davranmak gerekmektedir.
Kitap Yusuf suresinin tefsiri şeklinde yazılmış ben alırken öyle olduğunu bilmiyordum. Çok güzel anlatımı yazarın ara ara kendi düşüncelerini yazması kelimelerinin seçilmiş güzel bir anlatımı var. Ama fazlasıyla tekrara düşmüş bu beni biraz fazla sıktı ara ara kitabı bırakır gibi oldum ama genel olarak güzeldi tavsiye edilir. Özellikle yazarın bazı cümleleri tokat gibi kendine getiriyor insanı. Okunmalı
Öyle zor bir zamandan geçiyoruz ki, dünya artık takıyyeye, iki yüzlülüğe doydu; dünya artık insanları hiçbir erdeme taşımayan izm, ideoloji ve laf kalabalığından bıktı. Özümüzü bilelim, sözümüz de özümüz de bir olsun, öze nüfuz edelim ki özümüzü bulalım. Mevzuları özünden yakalayalım. Kur'ân bu kıssaları niçin anlatıyor? Birincisi terğib için. "Hz. Yusuf'a bakın, motive olun." diyor Allah. Hz. Nuh'un gemisine bakın, motive olun, Hz. Musa'ya bakın motive olun. Güzel son muttakilerindir, bunu bilin. Güzel son muttakilerindir, demek biz mutlaka bu dünya hayatında faziletimizin, gayretimizin mürüvvetini göreceğiz, demek değil. Göremeyebilirsin. Güzel son bazen bu dünyada başlar, bazen sen bu dünyada o güzel sonu göremezsin. Kabirde başlar, cennette devam eder, sonsuzluğa uzanır.
Beni çok etkiler, Hz. Peygamber bir hadisinde şöyle diyor:
"İnsanlardan öyleleri vardır ki zikrin anahtarlarıdır. Göründüklerinde Allah hatırlanır." Yani böyle bir yönü var simanın, sûret-sîret ilişkisinin böyle bir yönü var.
Reklam