Anlardan ibaretti hayat. Bir şeylerin yer değiştirdiği, yitirildiği, farkına varıldığı, unutulduğu anlardan ibaret. Diğer sonsuz anların belki hiç kıymeti yok.
Huylarına gitmeyi, laklaklarını dinlemeyi, aman da pek içten olmalarını, sır vermelerini, ağız aramalarını, ...gülerken gözlerini kaçırmalarını, el sıkarken sıkmamalarını, öperken öpmemelerini, sarılırken sarılmamalarını, tüm insanca sandıkları iğrençliklerini, hepsini, her şeylerini unutmak ve bir gül yapıp kumaştan boyaya batıra batıra duvarları güllerle kaplamak istiyorum."
vazgeçemem sanıyor insan ama en olmadık anda vazgeçebiliyor. onsuz olamam sanıyor, yine de olabiliyor. bir erkek bir kadının hayatında bir boşluğu doldurmuyor, bir boşluk açıyor içinde. usul usul oyarak kalbini..
"Dünyanın renkleri değişti, onlar ilerledikçe
Dünyanın sesleri, sessizlikleri değişti, şekilleri sonra, kapıları, kapılarından girip çıkanları değişti..."