“Ayın on beşi karanlıksa diğer on beşi aydınlıktır.” diye yazıyor Çalıkuşu’nda. Buna bir ilave yapmak gerekirse mesele o karanlıkta sabredip güzel günlere olan inancı yitirmemektedir.
“İnsan, yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar, her birinin gönlümüzden kopup ayrılması, bir ayrı sızı uyandırırmış.”