Kadir Sağlam
@ssemazenn
11 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
“Bir gün karşıma çıkıp tekrar beni seveceği yalanına inanmak istiyorum Hermes.”
Reklam
“Bir asalak gibi, bir insandan sevgi dilenmek kadar, insanı alçaltan başka bir şey olamaz Hermes.
“Yaşamak nedir?” artık onu da karıştırıyorum Gülay. Yaşamak, senin yanında olmaktan başka bir şey ifade etmiyor bana. Bu yüzden, yaşadım, diyemem ben bu hayatta. Aklıma gelme diye geçmediğim yollar var benim. Yüreğim dayanamayacak diye dinlemediğim şarkılar… Hep olmadığın yerlerde seni aramak… Ve hep susmak… Susmakla ne kadar anlatabilirim sana olan sevgimi? Yüreğimin sensiz her gün kanadığını nasıl anlatabilirim? Gel artık ne olursun! Elimi tut; yoksa paramparça olacak, her an sen diye atan yüreğim.
Bazen kendimi canlılar dünyasında bir ölü gibi hissediyorum. Fakat anlayamıyorum; ölüysem neden mezarda değilim? Ölmek… Ölmek olmaman, yanımda solumaman, ellerimin ellerinde olmaması değil miydi? Anladım artık Gülay, anladım. Gözleri açık ve soluk alıp veren bir ölü olduğumu şimdi daha iyi anladım. Neredeysen çık gel artık Gülay. İster çektiğin vicdan azabı, ister son bir arzu olsun gelişinin sebebi. Gözlerime son kez bakıp, yüreğime bir kez olsun sevgiyle dokun Gülay.
“Siz sevdiği insanı unutamamanın asaletini, alçalma olarak görecek kadar alçaksınız efendim!”
Ayrılığın kazananı olmaz Gülay. Ayrılık, belki ikimizi de başka bedenlere tutunmak zorunda bıraktırdı ister istemez. Kendimiz, bir türlü kendimiz olarak kalamadık bu ayrılığın sonunda. Ya ben, sen olarak kaldım; ya sen, ben olarak kaldın.
Reklam