Kadir Sağlam
@ssemazenn
11 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
“Evlilik nedir efendim?”
“İki özgür bireyin bile bile köleliği tercih etmelerine evlilik denir Hermes.”
“Evliliği, affedersiniz, köleliği siz neden kabul ettiniz efendim?”
“Çukurdaydım o zamanlar. Çukurda olan bir insan, düşmeyi önemsemez ki Hermes.”
Reklam
Bana, yalnız diyorlar Gülay. Oysa ben kendimle yirmi dört saat kalabalığım. Bana, suskun diyorlar. Oysa ben kendimle konuşmaktan yorgunum. Bir bilsen kaç yüz insan var içimde, kaç yüz insan beynimde... Yoruldum… İçimdeki insanlara yetişemedim ben.
“Bugün Gülhane Parkı'nda saatlerce onu bekledim Hermes.”
“Gülay'ı mı efendim?”
“Evet Hermes, sen bilmezsin; ama Gülay‟ın geçme ihtimali var diye, beklediğim daha nice yollarım var benim.”
“Yani gelmeyeceğini bile bile saatlerce mi beklediniz sevdiğinizi? Doğru mu anlıyorum efendim?”
“Doğru anladın Hermes.”
“Ne tuhaf bir duyguymuş efendim şu aşk dedikleri. Gelmeyeceğini bile bile beklemekmiş, olmayacak bir hayali.
“Rüya sizi seviyor mu efendim?”
“Sevmiyor Hermes.”
“Ya Gülay…”
“Hiç sevmedi Hermes.”
“Ya başka bir kadın efendim…”
“Uzatma Hermes. Annemin dışında hiçbir kadın beni karşılıksız bağrına basmadı. Hiçbir kadın beni sevmedi. Hep yalnızdım. Sevgiye muhtaçtım.”
“Sustum efendim.”
içimde intihar hissi… İçimde yok olma, bir daha Gülay'ın olmadığı bir dünyada solumama hissi… Artık içimde ne oluyorsa, dışımda anlama dönüşmeyen bir boşluğun hissi… İçimde can çekişen bir adam, yıllardır ölmeyi bekler Gülay
Reklam