severim sıradan mekanlarda gezinmeyi.
birlikte hayata hapsolmuşluğumuz
ve tuhaflığımızla
hepimiz için hüzünlenir ya da
mutlu olurum.
(...)
devasa bir kamp ateşi yakıp
dayanıklılığımızdan
ötürü birbirimizi kutlamalıyız
tanrı karmaşadır
deliliktir tanrı
sürekli huzurlu olmak
sürekli yaşamaktır ölümü.
acı öldürebilir
ya da
hayata tahammül gücü verir
ama huzur hep korkunçtur
en kötü şeydir huzur
yürümek
konuşmak
gülümsemek,
varmış gibi yapmak.
bazen bir
adam
veya bir kadına ihtiyaç yoktur,
canlı bir şey yeterlidir;
oturup izliyorum
ufaklığı;
havada ve
varoluşta
birlikte örülmüşüz;
ikimiz için de
çok geç.