sıla
@ssilaa
52 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Dünyada bir tek insana inanmıştım. O kadar çok inanmıştım ki bundan aldanmış olmak, ben de artık inanmak kudreti bırakmamıştı.
Reklam
…nasıl tatlı tatlı ısıtan güneş ışığı bir adeseden geçtikten sonra bir noktada toplanıyor ve yakmaya başlıyorsa, kuvvetini fevkalade arttıran bu sevgi ve size sarar ve tutuşturur.
Çünkü müphem bir his bana, kim olursa olsun bir insanı tamamen gördükten ve gördüklerine kendinden saklamadıktan sonra, ona hiçbir zaman büsbütün yaklaşılamayacağını fısıldıyordu.
Bir ruh, ancak bir benzeri bulunduğu zaman ve bize, bizim aklımıza hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden, meydana çıkıyordu… Biz ancak o zaman sahiden yaşamaya, -ruhumuzla yaşamaya- başlıyorduk.
Reklam