İnsan vazgeçtikleridir. Evet, dönülecek yer
bulunmaz kaybolmadan. Kendime hatırlatıyorum durmadan; "de ki bulunur elbet / iyi hâl üzre kaybolan kişi.” Hiç kimse bulunmayacağı kadar uzağına
yürümemeli.
Seyyid Ensar
Ben olsaydım diyorum
Kuş seslerinden tanırdım aşkı
Gözlerimin önünde hiç yaşamamışken...
Bunu yazmalıyım diye her gece
Buraya eskiyen bir bakış gelecek
Yirmilerde hoyrat otuzlarda cesur
Ölüm gibi değildir hafıza
Daima gerçek olanı hatırlar
Neyi beklediğimi biliyorum
Daha ölmeden toprağa verdiklerim
Dalgınlığımın ilk sabahında
Üşüşüyor başıma, şairim ya
Satır aralarında rüzgarın sesi
Baştan sona, konuşmalıydık her şeyi
Yüzü unutulmuşların sesinden kaçalım
Bir gölgeymişim kum tanelerinden
Defalarca bir enkazı kaldırmaya
Içimdeki müziğe, yine geç kaldım...
Tayfun Doğan
(Muhit /nisan 2025, 62. basım)