sSONERs
@ssoners
Kapandi
ARİF NİHAT ASYA
7 Şubat 1904'te İstanbul Çatalca 'da doğdu, 5 Ocak 1975'te Ankara 'da yaşamını yitirdi. İstanbul Üniversitesi Yüksek Öğretmen Okulu Edebiyat Bölümü 'nü bitirdi. Adana, Malatya, Edirne, Tarsus, Ankara ve Kıbrıs'taki liselerde edebiyat öğretmenliği yaptı. 1950-1954 arasında Seyhan (Adana) milletvekili olarak Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde bulundu. Milletvekilliğinden sonra tekrar öğrtemenliğe döndü. Ankara Gazi Lisesi edebiyat öğretmeni iken 1962'de emekliye ayrıldı. İstanbul'a döndü. Yeni İstanbul ve Babıli 'de Sabah gazetelerinde yazılar yazdı. Aruzla başladığı şiirde rubailer, gazeller yazdı. Özellikle rubailere büyük önem verdi. Rubailerden oluşan 5 ayrı kitap yayınladı. Daha sonra hece veziyle ve serbest vezinli şiirler de yazdı. Ulusçu şiirleriyle dikat çekti. Yurdun güzelliklerini, doğasını anlatan, kimi zaman yergici ama Türklüğü yücelten şiirleriyle bilinir.
Reklam
AHMED ARİF
1927'de Diyarbakır 'da doğdu, 2 Haziran 1991'de Ankara 'da yaşamını yitirdi. Ortaöğrenimini Diyarbakır Lisesi 'nde tamamladı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümü öğrencisiyken 1950 'de Türk Ceza Yasası 'nın 141. maddesine aykırı davranmak suçlamasıyla tutuklandı. 1952 'de gizli örgüt kurma iddiasıyla yine tutuklandı. 2 yıl hepsi hüküm giydi. Cezaevi günleri sona erince Ankara'ya yerleşti. Bir süre plan kopya teknisyeni olarak çalıştı. Ankara 'daki gazeteler ve dergilerde teknik işlerle uğraşarak yaşamını kazandı. Gazetecilikten emekliye ayrıldı. İlk şiiri .Millet. dergisinde yayınlandı. Asıl sanatını ve kişiliğini 1948-1954 arasında Yeryüzü, Beraber, Seçilmiş Hikayeler, Yeni Ufuklar, Kaynak dergilerinde yayınlanan şiirleriyle ortaya koydu. Ardından uzun bir suskunluk dönemine girdi. 1968'de tek kitabı olan .Hasretinden Prangalar Eskittim. yayınlanınca, çok büyük bir yankı uyandırdı. Kitap yayınlanmasından sonraki 12 yılda 18 baskı yaptı.
Birini sevmeye, koyuImak başIı başına bir iş, bir girişimdir. Güç ister, yürek ister, körIük ister. Hatta başIangıçta öyIe bir an vardır ki uçurumun üstünden sıçramak ister; düşünmeye kaIkarsan aşamazsın onu.
UmutsuzIuk; insanoğIunun kendine karşı hazırIayabiIeceği suikastIerin en korkuncudur, umutsuzIuk manevi bir intihardir.
Reklam