İ ile sonlanan sözcükleri söyleme tarzı bazı kuşların cıvıltısına benziyor, ş harflerini telaffuz edişi bir okşayışı andırıyor ve t harflerine yaptığı vurgu içindeki despotluğu dışavuruyordu...
Ruhunun soluğu, tıpkı sesin bir flütün anahtarlarında bölündüğü gibi, hecelerin kıvrımlarında dağılıyor, dinleyenin kan akışını hızlandırdıktan sonra kulakta dalgalanarak sönüyordu...
Sevdiğim kadının Touraine'de yaşadığını düşünerek, havayı büyük bir hazla içime çekiyor, göğün mavisinde daha önce hiçbir yerde görmediğim bir rengi keşfediyordum...