Anlaşılan, beynimizde ruhumuz için yorucu ve tehlikeli olabilecek şeyleri kendiliğinden devre dışı bırakarak gizemli bir şekilde düzenleyen güçler var.
Satranç ruhsal enerjilerin kısıtlı bir alana sürgün edilmesi ile en zorlayıcı düşünce performansında bile beyni gevşetmeyip, tersine daha çok kıvraklığını ve esnekliğini arttıran harika bir avantaja sahipti.
Ama hiçliğin kölesi olan benim gibi biri kadar yeryüzünde kimin böylesine boşuna geçen ve kullanılmayan zamanı vardı, bunca hırsa ve sabri kim sahipti?