İnsan sabahtan akşama dek bir şey olmasını bekliyordu, hiçbir şey olmuyordu. Bekliyor, bekliyor, bekliyor, şakakları ağrıyana dek düşünüyor, düşünüyor, düşünüyordu. Hiçbir şey olmuyordu. Yalnız kalıyordu. Yalnız. Yalnız.
Bize hiçbir şey yapmadılar sadece kusursuz hiçliğin içine yerleştirdiler; çünkü bilindiği gibi yeryüzünde hiçbir şey insan ruhu üzerinde hiçlik kadar baskı oluşturmaz.