“Artık korkuyor musun?” diye sordum babama. “Geceleri korkumuz güçlü olur,Cani”dedi bana. “Ama sabahları ,aydınlıkta,cesaretimizi yeniden kazanırız.”
..
Korkuyorduk ama korkumuz,cesaretimiz kadar güçlü değildi.
“Bir sokak lambası ne zaman üzerlerine çapraz olarak vursa,gölgeleri sarılmış gibi iç içe geçip eriyor,yayılıyor,kavuşuyor,iki beden yekvücut oluyor,sonra yeniden kucaklaşmak üzere ayrılıyordu..”