Eğer yaşınız 14-17 arasında veya bu yaşlarda takılı kalmış biriyseniz muhtemelen seversiniz diyerek başlayayım. Kitaba gelirsek, açıkçası kafayı yiyerek okumaya çalıştım, ancak bitmedi. Bitirmeye çalışıp beynimdeki nöronlara daha fazla işkence yapmak istemedim.
Spoiler içerebilir.
Baş karakterdeki kızın acınası hâli gerçekten kafayı yememe sebebiyet veriyordu. Kızın konuşamamalarıyla geçti resmen parçalayıp atmak istedim kitabı. Yaşadıklarının kolay olmadığının farkındayım ama yine de insan iki kelimeyi bir araya getirmede bu kadar mı zorlanır? Kekeliyor sürekli, korkuyor, abi taciz ediyorlar ses çıkarmıyor mal. Evet, mal. Kıza saf falan deniliyor ama bence tamamen mal. Çocuk buna küfür ediyor bu da sürekli özür diliyor, kendini suçluyor. Şaka gibi ama öyle. Asrın diyor ki 'S*iktir git' bu mal Esila da 'Özür dilerim' diyor. Gerçekten kitabı atomlarına ayırana kadar parçalamak istedim şunu okuduğumda.
Baş karakterdeki erkeğe gelirsek kendisi klasik Watty boy. Wattpad'den çıkıp da baş karakteri zorba olmayan karakter görmedim hiç. Sürekli herkesi tersliyor, bağırıyor, emirler veriyor, küfür ediyor. Küçük dağları bu yaratmış da büyükler babasından kalmış gibi tavırlar bilmem neler. Kitaptaki bütün karakterler de beyin bulundurmadıklarından herkes bundan korkuyor. Haspam sanki başımıza Obama. Kimse de demiyor ki hayırdır koçum?
Ve tabii ki de bu iki muhteşem(!) insan birbirlerine aşık oluyor. Ve bunu baz alıyor kitap.
Bu kitaptaki Asrın karakterine aşık olacağıma kendimi Eiffel kulesinden atarım daha iyi gerçekten. Bu denli kaba, tutarsız, kafasına estiği gibi davranan birini ilahlaştıran kızlar gerçekten böyle biriyle beraber olurlar mıydı acaba?
Betimlemelere gelirsek bazen boğuluyormuş gibi hissettiğim için koca paragrafları okumayıp atladığım oldu.
Kitabı