Bu nesnelerin hizmet ettiği mistik amaçlarda onun hayal gücünü kışkırtan bir şeyler vardı. Çünkü bu hazineler, daha doğrusu o şahane evinde topladığı ne varsa hepsi, Dorian Gray için bir unutuş aracıydı: kimi zaman ona dayanılmayacak kadar büyük gelen korkudan, hiç değilse bir süreliğine kaçınabilmenin yolları...
Ruhun birtakım bedensel koşullara -ister hastalıklı ister sağlıklı olsun, ister normal, isterse hasta- tümden bağlı olduğu düşüncesi ona kıvanç veriyordu.