Zaman kum oldu, akıyor üstümüzden
Gün gün kalabalıklar geçiyor semtimizden
Mahrum kalıyoruz akan suyun sesinden
Tek başına çırpınan kuşun nefesinden
Öğrenmeliyiz, her anneden merhameti
Saygı duymayı, paylaşmayı ve adaleti
Zaman gidiyor, beklemiyor bizleri
Dün yok etti binlerce kelebeği
Sevmeliyiz, insanı, hayvanı, hatta kuru bir çölü
Vadinin ortasında biriken masmavi gölü
Sevmeliyiz, beklemeden, koşarak, oynayarak
Ve aldığımız her nefesi, kâr sayarak….