Stabil

Stabil
@stabilimago
Dört büyük roman, üstüne iki şişe şiir içmişiz.
Boğazımda bir urgan var sanki, sanki o urganın ucunu bir ağaç dalına bağlamışım da uçurumdan aşağıya atlamışım gibi. Öylesine nefessiz, öylesine acı içinde hissediyorum ki yinede tüm bunlara rağmen susuyorum. Dudaklarımın arasından tek bir inilti çıkmıyor, belki de bu yüzden hiç görülmüyor. Benim boynumdaki urgan bir başkalarına salıncak mı oluyor?
137
Reklam
Ölüler hayata döner mi? Kitaplar hayır diyor, gece evet
kargo
Sana buraya bazı şeyler koyuyorum. Yol boyunca aklında olsun. Lazım olursa açar okursun. Olmazsa da olsun, bir zararı yok burada dursun. Şuraya bir cümle koydum. Bırak, acımızı birileri duysun. Hem zaten şiir niye var? Dünyanın acısını başkaları da duysun! Acı mıhlanıp bir kalpte durmasın. Ortada dursun. Olur ya biri eline alır okşar, biri alnından öper. Az unutursun. Buraya tabiatı koydum. Ağaçları, suyu, ovayı, dağı. Onlar bizim kardeşimiz, çok canın sıkılırsa arada onlarla konuşursun. Buraya, küçük mutlu güneşler koydum. Günlerimiz karanlık ve çok soğuyor bazı akşamlar, ısınırsın. Buraya, bir inanç bir inat koydum. Tut ki unuttun, tekrar bak, o inat neyse sen osun. Buraya yolun yokuşunu koydum. Bildiğim için yokuşu. Zorlanırsa nefesin, unutma, ciğer kendini en çabuk onaran organ, valla bak, aklında bulunsun. Buraya umutlu günler koydum. Şimdilik uzak gibi görünüyor, ama kimbilir, birazdan uzanıp dokunursun.
Hikâyeyi şeytan tarafından hiç dinlemedik. Çünkü bütün kitabı Tanrı yazdı.