zerrin

zerrin
@starofthenight
"yazgınızı silecek olan tek şey alın terinizdir."
Anne veya babayı ya da çok eski bir arkadaşı kaybetmek çoğu kez geçmişi kaybetmektir: ölen kişi çok eski dönemlerin değerli olaylarının yaşayan tek tanığı olabilir. Ama bir çocuğu kaybetmek geleceği kaybetmektir: kaybedilen, kişinin yaşam projesinin ta kendisidir - ne için yaşadığı, gelecekte kendini nasıl tasarladığı, ölümü aşmayı nasıl umut edebileceğidir (insanın çocuğu aslında onun ölümsüzlük projesidir). Bu durumda, mesleki dilde, anne babanın kaybı “obje kaybı” (“obje” insanın iç dünyasının oluşumunda etkili bir rol oynamış olan kişidir) iken çocuğun kaybı "proje kaybı”dır (yaşamın yalnızca nedenini değil nasılını da ortaya koyan belli başlı, düzenleyici yaşam prensibinin kaybı.) Bu durumda çocuk kaybının katlanılması en güç kayıp olmasına, birçok anne babanın beş yıl sonra hâlâ yas tutuyor olmasına, bazılarının hiçbir zaman kendilerine gelememesine şaşmamak gerekir.
Sayfa 152·Kitabı okudu
Reklam
"...kendisini oyalayacak bir şeyler bulmaya karar verdi, yoksa yavaş yavaş delirecekti."
Sayfa 64·Kitabı okudu
"Çok acıdı ama ağlamadım, bir kez bile ağlamadım."
Sayfa 79·Kitabı okudu
"La Vie en Rose, mibemol minör." "Değişimlere ayak uydurmaya çalış."
Sayfa 82·Kitabı okudu
Bruno, konu anne ve babalar olunca, bilmedikleri şeyin ona zarar veremeyeceğini düşünüyordu.
Reklam