Ne acılar yaşandı havalimanlarında, ne gözyaşları döküldü terminallerde, ne çok insan üzüldü garlarda. Sevdiklerimiz birer birer alındı bizden, biz birer birer alındık sevdiklerimizden. Kimileri otobüslere binip gitti, kimileri trenlere. Biz ya binip gidendik ya ardında kalan. İzmir Ege'yi ardında bırakıp öylece çekip giderken acıları yüzlerinden okuyordu. Birbirlerine çok şey söylemek istediler, ama söyleyemediler.
"Lütfen gitme..." diye düşündü Ege...
"Lütfen gitmeme izin verme," diye düşündü İzmir.
Ama ikiside sustu.
İzmir gitti.
Ege kaldı.
indigo yayınevi
felix
☁️