rümeysa kaleli
@steinbeck_
25 Ekim 2001
14 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Başta kitabı okumakta zorlandım. Bitmeyen cümleler, sürekli virgüller derken biraz boğucu geldi. Ama içine girdikçe bırakamadım, çok farklı, ürkütücü bir distopyaydı.
Felaketin kendisi (adalara saldıran dalgalar, sürekli aynı ölüler vs.) zaten bir tür alegori gibi. Gerçekçi olup olmamasından çok, onun yarattığı toplumsal tepki asıl mesele. Yani insanların nasıl yönetildiği, nasıl susturulduğu, hatta mutlu olduklarına inandırıldığı kısım daha korkutucu.
Çünkü gerçek hayatta da hepimiz görüyoruz, sorunlar devasa boyutta olsa bile, sistem öyle bir kurulur ki halk her şey yolunda sanmaya devam eder. Cavalli’nin de derdi, felaketten çok felaketle baş etme bahanesiyle kurulan baskı düzeni bence.
Özellikle kitabın sonundaki “kar küresi” benzetmesi uzun süre aklımdan çıkmayacak.
Reklam
Karasevdalılar, insan ilişkilerinin belirsizliğini ve gerçeğin gölgelerini ustaca anlatan bir roman. María’nın Javier’in yalan söyleyip söylemediğinden asla emin olamayışı, beni de sürekli şüphe ve gerilime sürükledi. Javier’in manipülasyonu, Devern’in trajik ölümü ve aşkın gölgesinde alınan zor kararlar, kitabı sadece bir aşk hikâyesi olmaktan çıkarıp, insanın ahlaki ve duygusal sınırlarını sorgulatan bir deneyime dönüştürüyor. Marías’ın uzun, yoğun cümleleri ilk başta gerçekten zorlayıcı. Bu noktada çevirmeni tebrik etmek gerek bence. Bitirdiğinizde akılda kalan tek şey, gerçeğin asla tam olarak bilinemeyeceği ve hayatın kırılgan dengesinin her an değişebileceği..
