STEPHEN LEACOCK-IVIR ZIVIR ÖYKÜLER
“İNSAN NE İŞİTİRSE İŞİTSİN NE KADAR MANTIKLI OLURSA OLSUN HERHANGİ BİR MESELE KALBİNE UYMADI MI OLMUYOR İŞTE..KALP OTUZ YIL UZAKTAN BİLE DOĞRUSUNU BİLİR.”
İNGİLİZ HİCİV VE MİZAH YAZARI LEACOCK’UN IVIR ZIVIR ÖYKÜLERİ BENİ ÇOK GÜLDÜRMESE DE YAZARIN KARA MİZAH TARZININ YUMUŞAKLIĞI DERİN VE ÇÖZÜMSÜZ BİR ÇOK HAYAT ANLAYIŞININ ALTINI KOMİK HİKAYELERLE ÇEVRELEMESİNİ SEVDİM. ÇOK KEYİF ALDIM DİYEMEM AMA BİRGÜNDE OKUYABİLECEĞİNİZ ÇITIR ÇEREZ ÖYKÜLER. ÇEVİRİSİ DE OLDUKÇA BAŞARILI O YÜZDEN SIKILDIĞIMI SÖYLEYEMEYECEĞİM. BELKİ İLERDE YAZARA BİR ŞANS DAHA VERİRİM.
Kitapları pek yarım bırakmam ama 50.sayfadan öteye gidemeyeceğim. Kurgu bir kasabadaki insan profilleri anlatılmaya çalışılmış ama bir bütünlük ve merak duygusu yok. Okuyucuyu diğer sayfaya götürmeyi maalesef başaramıyor
Reklam
6/10
2023 17. kitabı
Yazardan okuduğum ilk kitap. Beni çok da etkilemedi malesef. Merak uyandırıcı bir okuma serüveni de olmadı. Mariposa adında kurgu bir kasabadaki, kurgu insanların yaşamları anlatılmış. Anlatı tarzı gibi geldi bana. Karmaşık bir izlenim uyandırdı bende. Bu da okurken sıktı açıkçası.
İnceleme1000Kitap
Kitabın bana hitap etmediğini söyleyerek başlamalıyım. Hiciv tarzı sanırım bana uymuyor. Kitabı okumayı bırakacaktım ama yarım bırakmayı sevmediğimden okumak ve ikinci bir şans vermek istedim. İlk öykülerden sonraki öyküler daha merak uyandırıcı ve sürükleyiciydi diyebilirim. Sadece Müslüman/Türk öldürmekle ilgili bir cümle ve cinsiyetçi birkaç cümleye denk geldim, hoşuma gitmeyen detaylar arasına onlar da girdi. Kitabı beğenenler kadar beğenmeyenler de olmuş. Herkesin beğeni algısı farklı tabi ki. Okumak isteyenler için de olumsuz yorum bırakıp etkilemek istemiyorum. Okuyup bu tarz kitapları beğenip beğenmediğinize sizin karar vermenizin daha iyi olacağını düşünüyorum :)
Ivır Zıvır Öyküler
Ivır Zıvır Öyküler
Bu kitabı okurken aslında günümüzde de insanların hiç değişmediğini, yazarın gerçekten ileri görüşlü olduğunu hissettim. 1910 yılında yazılmış çünkü kitap.
Hala hayatımızda var olan kurnaz insanların aptal insanları nasıl kandırdıkları yada kandırmaya çalıştıkları da mizahi bir biçimde anlatılmaya çalışılmış. Zamanının en çok okunan mizahi yazarı olan Stephen Leacock'un öykülerden oluşan kitabını sevmedim diyemeyeceğim. Tabi ki hoşuma gitmeyen cümleler de içermiyor değildi!
Ama genel olarak güzeldi, bazı hikayeleri eğlendiriciydi.
Okumaktan sıkıldığınız, okuma isteğinizin gelmediği zamanlarda keyifle okunabilecek bir kitap :)
Selamlar️
Gerçekten ıvır zıvır öyküler okudum :) Yazar bu kitabın mizah içerikli olduğunu dile getirmiş, ancak sanırım aynı kültürden olmadığım için pek de komik bulamadım. Biraz İngiliz, biraz Rusça öyküler. Kimisi iyi kimsi saçma. Bir öyküde Türkleri ve Müslümanları öldürmekle gurur duyma gibi bir cümle okudum, milliyetçi damarlarım kabardı ve okumayı bırakacaktım ama yarım bırakmamak için devam ettim. Şöyle bir baktım ki yazarın öykü anlayışı hep birilerini öldürmekle ilgili. Dediğim gibi aynı kültürden ve aynı ülkeden olmadığım için mevzuyu tam anlayamadım ama birilerine fena laf sokulmuş gibi geldi. Kendi kültürlerince kara mizah yapılmış gibi hissettim ama çok emin değilim. Neyse son öykü de ilginçti hayli ama doğru gibiydi bence. Yani bir 60 70 sene daha yaşarsak muhtemel gidişatımız orada yazan cümleler gibi seyredecek sanki Biraz distopik, biraz kara mizah içeren bir kitaptı. Son öykü yine biraz Aldous Huxley'in Cesur Yeni Dünyasını hatırlattı. Yazar 1944 yılında ölmüş. Bu kitabı da 1910 yılında yazmış ama yine bir öngörü ya da emperyalist ve kapitalist sistemin başımıza ne çoraplar öreceğini anlatmış.
Bana göre ya da anlamadığım için belki, saçma sapan başlıklı öyküler okuyorsunuz. Ne bileyim değişikti. Çok sevemedim.
Reklam
Reklam