Yağmur

Yağmur
@steppennwolf
Puan vermedi·519 syf.··
2021 5. kitabı
Ölü Ruhlar Ormanı ve Siyah Kan kitaplarından sonra okuduğum 3. Grange romanı. Üç kitabı dörder yıl arayla okumama rağmen bende bıraktığı etkiden hiçbir şeyin eksilmemiş olduğunu farkettim. Öyle ki diğer romanlarda olduğundan daha çok gerildim hatta göğüs kafesimin sıkıştını fark edip kısa molalarda uzun soluklar alarak devam ettim romana. Romanda Tanrı ve Şeytan suretlerinin savaşını çırılçıplak göz önüne seriyor Grange. Bir inançlı olarak Şeytan imgesi artık daha korkutucu ve dehşet verici benim için, kitabı okuduktan sonra Faust’a dekadanca demekten kesinlikle çekinmez oldum. Kitabın ana karakteri olan, gerçeğin peşinde doğru olanı gözeterek koşmaya çalışan Descartesçi yüzbaşı Durey’i olay mahalinde sıklıkla göreceksiniz. Grange sayesinde empatiüstü şekilde Durey yerine siz koşacak ve siz üşüyeceksiniz. Ve Luc sayesinde fanatizmi belki kendi zihninizde tekrar tartıya alacaksınız. Gerilmek isteyen ve soru işaretleri arasında dolanmaktan hoşlanan zihinler kesinlikle okumalı. Fakat beni tatmin etmeyen birkaç tutarsızlık olduğunu düşünüyorum romanda SPOİLER UYARISI veriyorum bundan sonrası için ...> Manon’un, Durey’in evinde kaldığı sırada sık uyumasının bir kapıya ulaşacağını düşünüyor ve bekliyordum. Polislerin evin yakınında nöbette araba içinde uyuyakaldıkları sırada Durey onları uyarıp arabasına yöneldiğinde içerde belli belirsiz kendisine birinin baktığını hissettiğini belirtmişti. Hikayede burası bomboş kaldı. Ne Luc ne Manon hiçbir şey geçmedi Durey’in eviyle ilgili kitap sonunda. Ayrıca Durey, Manon soruşturması için gittiği ilk mekanda kilisede; kendisini bir gözün izlediğinden söz etmişti. Evet! Kendisini gizlice izleyen bu gözün kim olduğu muğlak kalmış gibi hissediyorum! Işıksızları koruyan kimdi? Luc? Hayır. Çatlak doktor? Hayır. Hikaye bu noktada çok
Şeytan YeminiJean-Christophe Grangé · Doğan Kitap · 20197,2bin okunma
B☆ isimli okura yanıt verildi
Yağmur
Çook teşekkür ediyorum.