Korkmuştu, çünkü kendisi onu ne kadar yaşlanmış görüyorsa, onun da kendisini o kadar yaşlanmış gördüğünü biliyordu, kendisindeki gibi içinde buna katlanacak kadar sevgi olduğunu da sanmıyordu.
...
“Tamam,” demişti, “geldim işte.”
...neredeyse iki bin mektubu...valiz.
..;hiçbiri açılmamıştı.
...şöyle demişti: “Sanki iki kez uyanık olmak gibi bir şeydi.” Onun bu sözü üzerine, zindandayken onlar için en dayanılmaz olan şeyin kafalarının berraklığı olduğunu düşünmüştüm
Belediye Başkanı, adalet işlerinde hiçbir deneyimi olmayan eski bir subaydı, bilen birine işe nereden başlaması gerektiğini soramayacak kadar da kibirli biriydi.
“Bu yüzden öldü,” dedi bana Doktor Dionisio Iguaran. “Bizlerden daha sağlıklıydı; ama insan onun göğsünü dinleyince yüreğinin içinde fokurdayan gözyaşlarını duyabiliyordu.”