eren

Deneyimlerimizden de bildiğimiz gibi, bir annenin hayatında çocuğunun, bilhassa ilk çocuğunun, ölümü çok büyük rol oynar. Bir çocuğun dünyaya gelmesi ebeveynlerde kendi çocukluklarıyla ilgili telafi arzuları uyarır. Ya çocuk kendilerine nasip olmayan iyi anne-baba yerine konulur: "İşte nihayet bana bakacak, benimle ilgilenecek, bana saygı duyacak" birisi. Ya da çocukta kendi çocuklukları aranır. "Annemin babamın bana vermediği her şeyi verebileceğim birisi." Çocuk küçük yaşta, özerklik istekleriyle anne-babanın beklentilerini hayal kırıklığına uğratmadan ölürse idealleştirilir. İdealleştirilmesi ve bu nedenle oluşan merkezi anlam, annenin ilerideki yaşamında sürüp gider.
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
“Her kazanım, bilgelik içinde ilerleme cesarete dayanır, kişinin kendisine karşı katılığından, kendisine olan temizliğinden... İdealleri çürütmüyorum, onlara karşı sadece eldiven giyiyorum... Nitimur in vetitum (yasaklanmışa erişmek amacı) Felsefem bu bağlamda zaferdir. Zira şimdiye kadar hep hakikat yasaklanmıştır.” -nietzsche
“Oysa kendi ışığımla yaşıyorum, içimden fışkıran alevleri geri yutuyorum. Almanın mutluluğunu bilmiyorum. Çok zaman çalmanın almaktan daha büyük olması gerektiğini hayal ettim. Elimin durmadan armağan vermesidir benim yalnızlığım. Bekleyen gözleri, özlemin aydınlanmış gecelerini görmektir kıskançlığım." -nietzsche
"Yanlış sanat ve emniyet size iyiyi öğretir. İyiye doğduğunuz, güvenli alanda olduğunuz söylenir. Aslında iyiyle her şey yalan ve çarpıtılmıştır… İyiler-yaratamaz, hep sonun başlangıcıdırlar-yeni levhalara yeni değerler yazanı çarmıha gererler. Geleceği feda ederler, bütün insanların geleceğini çarmıha gererler! İyiler daima sonun başlangıcıydılar… İyinin zararı en tehlikeli zarar.” - nietzsche