selin
@sthecentaur
cehlin yıktığını irfanla yapacağız!
Şu anda okuduğu kitap
beni hiçbir ışığın altında görmeyecek o! bildiği hiçbir ışığın! çünkü ışığı yok onun!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
küçücük bir dileğim var: seninle aynı evde de olsa karşılaşıp yakın iki insan gibi birlikte durup konuşmak... böyle bir dileğin nesnesi olmak çok aşağılatıcı ve alçaltıcı bir şey midir? geri kalan zamanların ağırlığı ve şiddetini üstlenir, ben tek başıma yaşarım. her insan bir odalık ve bir, yalnızca bir aynalıktır. ancak bu odanın ve aynanın dehlizlerini bilmek önemli.
üzerimden trenler, kamyonlar, tırlar ve tüm araçlar geçiyor sana doğru yürürken bu sonsuz evcilik oyununda.
ah! yüzüne düşkün bazı kişiler vardır ve durumun böyle olması hiç de tuhaf değildir! düşkündürler yüzlerine ve hayat kendi gözlerine bakar, yüzlerinden fışkıran kalemlerle! ve yine de düşkündürler ölüme, yüz görümüyle, ölüme! acı mı? değil!!! bir tapınma biçimi, yalnızca kürke!
biz niye kendi zamanlarımızı yaşayamıyoruz, niye hep başka zamanlar ve başka kendimiz? ne bu ertelenen, bir tansık olma dileğiyle- tansığın olmasını beklemek değil, özün tansığa dönüşmesini ummak- ben’i ve biz’i tansık yapmak arzusu? şimdinin karanlığı daha ne kadar üretilecek? bu karanlıkta beslenen ruh kurtçukları daha ne kadar maledecek bizi kendilerine? bu kurtlar içten içe daha ne kadar uluyacaklar? bu görünmez salıncakta daha ne kadar sallanacağız “aya dokunmak istiyorum” tümcesini sessiz bir çığlık olarak yineleyerek. bu huzur için çığlıklar köpekler toplumunda, kim duyar? çığlıklar neden bu denli sessiz? bu balıkhaneler, bu kancalar niye varlar, yüzlerimiz neden yüz, bedenlerimiz niçin balık öyle asılı dururken ve dönerken ağır aksak?