Ben, sadece bir kez bana bakıp gülümsemesine kanacak kadar ona inanmak için çok çabaladım.
Çünkü kusurlarını bir kez görseydim, ona artık eskisi gibi bakamazdım. Ne var ki, onun hayatındaki öncelikler arasında bile olamadım.
Gururumu hiçe sayıp yanına gelsem de, o bana hiçbir zaman benim ona baktığım gibi bakmadı. Hasta oldum, üzüldüm, ağladım; ama o zamanlarda bile benim dışımda herkes onun için daha önemliydi.
Belki de en çok canımı acıtan şey, onu bu kadar severken benim için aynı duyguları taşımamasıydı.
- Bade Nur
Seneler önce Bana Bir soru sorsalar ileriki Yaşlarında Yanında Kimler olacak onun ismini söylerdim Küseriz Barışırız Ama Gene Birbirimizin Hayatında oluruz Derdim Ama Bazen Hayat Dilediğimiz Gibi Gitmiyor En iyi insanlar Erkenden Gerçek Yaşama Başlayıp Tanrının Yanına Gidiyor Geride Kalanlar ise Giden sevdiklerinin Acısını Kalbinin En Derinlerinde Taşıyarak Devam Etmek zorunda Kalıyorlar Sende Benim Kalbimin En Derinlerinde olan En Büyük Yaramsın Benim eşsiz Dostum Keşke Gözlerine Bakarak sana olan sevgimin Ne Kadar Büyük olduğunu sana söyleme şansım olsaydı uzun zamanlar Anılar Biriktirme şansımız olsaydı Ama Kader Bizi erkenden Ayırdı Bugün senin için Gülerek Kalkıyor senin Yapmak istediklerini senin Yerine Ben Yapıyorum Ama Bazen seninle Vakit Geçirdiğimiz Bir Parka Bir mekana Rast Gelince Kalbim sıkışıyor Yokluğunu Daha Belirgin Hissediyorum Elim Telefona Gidiyor Numaranı Görüyorum Yazmak istesemde olmadığın Gerçeği Yüzüme Bir Tokat Gibi Çarpıyor Mezarına Gitmeye cesaretim Yok Sana Yakıştıramıyorum o soğuk Yeri Her Gün sana Görmeyecek olduğunu Bilerek Bir Not Bırakacağım unutmayacağım seni Benim Kalbimde Yerin Her zaman özel Olacak Benim eşsiz meleğim.♥︎ -K
- Bade Nur
thalion Gözleri miydi beni böyle aciz kılan,
Yoksa her bir cümlesi miydi içimde ateşleri harlayan?
Onu sevmekti aslında beni esas korkutan,
Kalbimi bir bahar dalı gibi köklerinden sarsan.
İsmini duyduğum an durur zamanın akışı,
Ruhumu yakar geçer o derinden bakışı.
Kalbime savurduğu tomurcuklar bir bir açar,
Onun varlığıyla içimdeki tüm gölgeler kaçar.
Şimdi bir yanım uçurum, bir yanım sonsuz çiçek,
Bu sevda mı gerçek, yoksa bu korku mu geçecek?
Yine de razıyım her bir kor ateşin harına,
Yeter ki onunla uyanayım her yeni sabaha.
- Bade Nurthalion İçimi çürüten o saf, masum hislerimi parça parça ederek beni karanlığa hapseden o insanlara, geleceğe bir umutla bakarak yazıyorum.
Çünkü içimde büyüyen karanlık, sandıkları gibi beni yok etmedi; sadece sessizleştirdi.
Kırıldığım her an, içimde görünmeyen bir direniş doğdu.
Sustukça derinleştim, yalnızlaştıkça kendime daha çok yaklaştım.
Beni karanlığa iten eller, aslında içimde sönmeyen o küçük ışığı fark edemediler.
Her yara izim bir son değil; hayatta kaldığımın kanıtı oldu.
Ve şimdi, karanlığın en yoğun yerinde bile içimde titreyen o umut kırıntısını taşıyorum.
Belki eskisi kadar saf değilim,
belki eskisi kadar masum da değil...
ama artık daha farkındayım, daha derinim ve daha gerçek.
Karanlık beni hapsettiğini sandı,
oysa ben karanlığın içinde yeniden doğmayı öğrendim.
Ve tüm parçalanmış hislerime rağmen,
içimde hâlâ sessiz ama inatçı bir umut yaşamaya devam ediyor.
- Bade Nur