“Duyduğum sözleri,ikiyüzlülükten uzak ve muhabbetle sıktığım elleri,ümitle bağlanıp ümitsizce vazgeçtiğim yolları,vermiş olduklarımı ve karşılığında elde ettiklerimi veya bana bağışladıkları o şeyi hatırladım,orada hiçlikten başka hiçbir şey yoktu.Bu hiçlikte hiç olunca,insan derin bir üzüntü ve acı hissediyor,eziyetli olduğu kadar acıtıcı da olan bu hiçlikte her şeye ulaşmak ve hiçbir şeyi kaybetmemek için ruhsal olarak değişmeli,diğerleri gibi olmalıyım diye düşündüm.”