“Halkın suskun ve çok sabırlı bir kederi vardır:Kabuğuna çekilir ve susar.Ama bir de kendini helak ettiği kederi vardır:Bir anda gözyaşlarıyla başlar ve o dakikadan sonra sızlanmalara dönüşür.Bu,özellikle kadınlarda görülür.Ancak bu da suskun kederden kolay değildir.Burada sızlanmalar sadece yürekteki yarayı daha da depreştirerek ve yüreğini helak ederek dindirilir.Böylesi bir keder,teselli edilmekte istemez,çaresizlik duygusuyla beslenir.Sızlanmalar,yarayı durmadan azdırma gereksinimidir yalnızca.”