Tembelin egemen olduğu zamanlarda kendini suçlu hissetmeyen insan, kendi zamanının akışı içinde saati geldiğinde, çalışkan ve üretken yanıyla zaten yeniden buluşacaktır.
İnsanlar, özellikle çalışma hayatında bu maskeyi neredeyse sürekli kullanırlar, akşam eve gidince çıkarırlar. Birçok insan ikili bir hayat sürdürür; bunlardan biri personanın egemenliğindedir, diğeri onun içgüdüsel dünyasının ihtiyaçları doğrultusunda yaşanır.
Ancak bu arayışların çoğu, biçimcilikten öteye gidemeyen spritüalizm karikatürleri şeklinde ortaya çıkmakta ve doğa da dahil, ötekilerin olmadığı bir ''ben''ler dünyasının çıkarcılığını aşamamaktadır.
Neyi neye göre seçip ortaya çıkardığımız sorusunun cevabını bilmiyorum. Şartlandırılmalarımızın payı olsa da aslında '' o andaki ben''in ruhsal durumu da bana önemli görünüyor.