Suat
@suatmd
“Başkalarının bilgisiyle bilgin olabillirz, ancak sadece kendi bilgeliğimizle bilge olabiliriz.” Montaigne
“Bunun daha şefkatli ve saygılı alternatifi ise yargılamayı ve tavsiyede bulunmayı bilinçli şekilde bırakmaktır.Başkalarını kendi bilgelik seviyemiz olduğunu düşündüğümüz yere çekmeye çalışmayız. Onların yanında olur, şimdi bulundukları yerden yola çıkarak atacakları adımı atmaları için- bunlar çok küçük adımlar da olsa- onları destekleriz.”
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Bencillik ve kendini sevme, aynı olmak bir yana birbirinin zıddıdırlar. Bencil kişi kendini çok fazla değil çok az sever, hatta kendinden nefret eder. Üretici olmamasının bir belirtisi olan bu, kendinden hoşlanmama ve kendine ilgi göstermeme, onu boş ve huzursuz kılar... Görünüşte kendisiyle fazla ilgilenmektedir, fakat aslında bu gerçek kimliğine ilgi göstermedeki beceriksizliğinin üstünü örtmek ve gidermek için yapılan başarısız deneylerdir. Freud bencil kişinin sevgiyi başkalarından alıp kendine yönlendirdiği için narsist olduğunu söylemiştir. Bencil kişilerin başkalarını sevemedikleri bir gerçektir. Fakat onlar kendilerini de sevme yetisinden yoksundurlar."
“Puer bir insana bağlanmayı yada bir göreve adanmayı kaçışı olmayan bir mahpusluk olarak görür. Örneğin edebi çocuk yerleşik hayata geçmek yerine sürekli olarak bir yerden başka yere gider. Yerleşmek ona göre kısıtlanmaktır… Hiç bir yerde bir ilişkinin gelişmesine yetecek kadar uzun süre durmaz..Edebi çocuğun bu şeklide yaşaması bir seçimin sonucu değildir. Bunu anladığımızda ona şefkat duyarız.”
“Yabancı’da Albert Camus hepimizi yüreklendiren şeyler söyler: “Kışın ortasında, içimde yenilmez bir yaz olduğunu keşfettim. Bu beni mutlu ediyor; çünkü bana, dünya ne kadar üzerime gelirse gelsin benim içimde de onu karşılayacak ondan güçlü, ondan daha iyi bir şey olduğunu anlatıyor.”
“Gençliğimde bir kitabı okumaya başladığım zaman. ona ilgimi kaybetsem dahi sonuna dek okumayı sürdürme gereği duyduğumu hatırlıyorum. Bu, içimizde bir şeylerin bizi yürümeyen durumlara nasıl hapsettiğine dair basit bir örnektir.”