‘’Ama yaşayanlar bedenlerinin yükünü taşımaya mahkum. Yaşayanların gölgesi olur, ayak izleri olur. Yaşayanlar istedikleri gibi bir görünüp bir kaybolamaz. Yaşayanlar size her köşede musallat olamaz. Ancak ölüler böyle sürekli var olabilir.’’
“Sanırım yaşamımda hiç bu kadar korkmamıştım.
Hella'yı sımsıkı kavrayan parmaklarım elimde olmadan gevşeyip gücünü yitirince, kendimi bir uçurumun eşiğinde hissettiğimi, düşmemek ve yaşamımı kurtarmak için Hella'ya dört elle sarıldığımı anladım. Hırçın parmaklarım giderek gevşeyip kaydıkça, altımdaki havanın uğultusunu duyuyor, uçurumun derinliğini ve içimdeki her şeyin acıyla kasıldığını hissediyor; bu uzun, korkunç düşüşe karşı koymaya çalışıyordum.”
"Eger beni sevmezsen, buna katlanamam, ölürüm. Sen gelmeden önce de ölmek istiyordum. Sana bunu birçok kez anlattım. Zalimlik bu yaptığın, ölümümü daha cok zorlaştırmak için beni yaşama bağlamak."
“Giovanni'nin odasını nasıl tanımlayacağımı bilemiyorum. O bir şekilde şimdiye dek adım attığım her oda kadar benimdi. Şimdiden sonra da içinde bulunacağım her oda da bir şekilde bana bu odayı anımsatacak.”