Sude Naz Arıkan
@sude_naz_arkn
Yeni bir dünyaya adım.
8 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Nezha bunu hak etmedi :(1000Kitap
İnceleme yazmak için kendimi bir süre toparlayamadım. Düşüncelerimi toplamak, etkisini bir nebze atlatmak istedim. toparlanmak için zaman verdim kendime kısacası. Bu kitap hakkında konuşmak çok zor gerçekten. Seriye veda kitabıydı ve ben veda etmek hiç istemiyordum. Yavaş okumak istedim bitirmek istemedim. Ona yakışır bir vedayla vedalaşmak istedim kitabımla. Her anda içini dağlayan bir kitaptı. Uzun bir süre aşabileceğimi sanmıyorum.
Ama bir yandanda kafamda soru işaretleriyle terketti seri beni. Bilmiyorum bir tek bende mi oldu ama bu kadar boşlukların kalacağını düşünmemiştim. Mesela o müthiş sonda rin nereye gitti? Bunu okumak isterdim ruhuna ne oldu panteon a mı döndü? Altan gibi sıkıştı mı? Tanrısına mı döndü? Speerlıların ruhların arasına mı? Çünkü biz seri boyunca ölümün kesin bir son olmadığını da okuduk ölülerle konuştuk. Speerlı halkını bile gördük. Tearza nın öfkeli ruhunu gördük. Ben rine ne olduğunu çok merak ediyorum.
Asıl soruuuu Nezha!!!? O kadar üzüldüm ki ağlama sebebimin %80 i oydu. Yani onun acısı bildiği tanıdığı herkes öldü herkes. Ailesi arkadaşları yani resmen kitapta okuduğumuz yaşayan tek kişi desek yanlış olmaz. Ölemiyor da koca bir imparatorluk ona kaldı devasa sorumluluklar. Nezhaya ne oldu? nikara imparatorluğuna ne oldu? Gerçekten ne oldu bu çocuğa? Başarabildi mi ülkesini kurtarmayı ?heseryalılara ne oldu? Yani üç kitap boyunca şu ülkenin savaşını okuduk. Kurtarılması için fedakarlıkları okuduk ama sonunda ne oldu bilmiyoruz. Kurtarıldı mı kurtarılamadı mı? bence bunu hak etmedik kesin bir sonuç görmemiz lazımdı. Beklentilerime gelince ben rin nasıl Altan öldükten sonra onun zihninin arkasından sesini kahkahasını duymaya başladıysa. Aynısını nezhanın Rinin sesini duymasıyla bitmesini beklerdim. Çok güzel olurdu. En azından Nezhanın
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gerilim ve şüphe dolu bir kitap1000Kitap
Merhabalarr! Bu kitabı o kadar uzun zamandır okumak istiyorum ki. İnanmazsınız ama ortaokuldan beri aklımda olan bir kitap. Ancak ki yeni alıp okuyabildim. Ölmeden önce okuyabildiğime çok mutluyum. Kitapta beklediğim her şeyi aldım. Çok güzel bir kitaptı.
İlk başlarda alışmışım dışında bir yazım ve düzenle karşılaştım. Alışmakta bir 50 sayfa kadar zorlandım. Bazı yerlerde şu anki zaman diliminde miyiz geçmişte miyiz anlamakta zorlandım Ama alışınca şu gibi aktı gerçekten. Yoğun bir zaman dilimime denk geldiği için okumam daha uzun sürdü ama endişelenmeyin üç günde akıp gidebilecek bir kitap.
Gerilimi okuduğunuz her sayfada sonuna kadar hissediyordunuz. Cadence’ı anlamaya ve birden hayatına girmeye başlıyorsunuz.
Okurken her an herkesten şüphe ettim ilk başlarda kimseye ısınamadım. Herkes acayip şüpheli geliyordu. Sürekli tüm karakterleri iğne üstünde yaklaşıyorsunuz. Ama kitap öyle bir yazılmış ki ister istemez bu insanlara ısınıyorsunuz. Bu şanslı olduğunu düşündüğümüz ailenin bir parçası olduğunuzu sanıyordunuz.
Ailenin bağları ne kadar samimi değilmiş gibi hissettirse de başlarda. Aile içi bağları sorgulatsa da sonu beni çok etkiledi. Ve bu aileye her şeye rağmen saygı duymaya başladım. Özellikle Cadence’ın teyzelerine annesine. İçime bir sıcaklık kapladı.
Bir o kadar sonu beni dehşete düşürdü. Hiç beklemediğim bir yerden vurdu. Çok üzüldüm, şaşırdım, kendime gelemedim bir süre… Tek sorun bu kadar okuduğum bir şeyler bulmaya anlamaya çalıştım ama sonunda çok kısa bir bölümünde her şeyi direkt tüm gizemi açıklaması birden. Bizim Cadence ile birlikte yavaş bir şekilde çözeceğimizi sanarken son ana kadar yeteri çözümün aşamalı şekilde değilde apaçık birkaç cümlede açıklanmasıydı. Etkileyiciliğini etkilememiş ama bu şekilde olmasını tercih etmezdim.
Çok sevdiğim
İyi miydi kötü müydü?1000Kitap
Bu kitabın duygusal olarak yeri bende bambaşka. Ama onu bir kenara bırakıp ele alırsam üçüncü kitap ilk kitaplara göre bende biraz hayal kırıklığı yarattı. Çoğu kişi daha çok sevmiş ama… Artıları ve eskilerine göre ele alıcam.
Yazar kitap sonlarını acayip iyi yazıyor. Bunu bir kez daha bu kitapta kanıtladı. Zaten benim gözümde kitabı kurtaran sonuydu. Sonuyla sizi gerçekten içine alıyor o gerilimi, heyecanı hissettiriyor. Zaten heyecan hissettiren tek an oydu.
2. Kitap çok önemli bir yerde bittiği için başı çok iyi ve hareketli başladı. Şimdi ne olacak? Vhalla ne yapacak? Aldrik’i kurtarabilecek mi?gibi konularla ilk 100 sayfa akıp gidiyor.
Herkesin aklı Vhalla’nın Aldrik’e olan aşkının sağlamlığını sorgulamadı değil. O yerde çok saçma şekilde davrandı falan Vhalla. Hepimiz sinir olduk Daniel ile ilişkisine. Neyse geçiyorum…
Kitabın ortası neydi öyle ? Neden okuduk biz bunu? Acayip boştu. Hiçbir şey olmadı. Hiçbir olay yok. küçücük bir alana tıkıldı her şey (gerçekten bir göz oda) olay da yok konu da yok heyecan yok. Resmen bekledik savaş olsun diye. Kayda değer hiçbir şey olmadı 150 sayfa biz aile içi gerilim, kardeşler arası anlaşmazlık, ve Vhalla ile Aldrik’in ilişkisini okuduk. O kadar sıkılmıştım ki sonunda doğru hiçbir şey olmadı böyle mi bitecek bu kitap dedim. Fantastik bir kitaptan beklenmeyecek bir durağanlık vardı. Yazar yazacak olay bulamadı diye düşünüyorum.
En önemlisi de biz birinci kitaptan beri bu savaş için bekliyoruz. Kuzeyle bir savaş olacak ve Vhalla bu savaşı kurtaracak diye. Kurtarıcımız Vhalla olacak diye bekliyoruz. Üç kitabın en önemli olayı buydu. Ve inanın ki o kadar boşa beklemiş gibi hissettim ki üç kitaptır bunu bekliyoruz yazar şaka gibi bu savaşı 15 sayfa da vermiş. Ve çok basit bir şekilde bitirdi. O kadar kolay bir savaş anlattı
İÇİNİZİ DEŞECEK !!
KİTABI BİTİRDİKTEN SONRA BEN NE OKUDUM NE OLUYOR YA! Olduğum bir kitaptı. Sonu şok edici bir şekilde bitti son 100 sayfada ben ne okuyorum ya dedim 500 sayfayı bunun için okumuşum farkındalığı geldi. Çığlık atmak falan istedim.
Bu kitap benim bir kitaptan beklentilerimi üst seviyeye çıkarttı artık eskisi gibi bir okuyucu değilim.
İlk kitabından her ne kadar çok iyiymiş falan diye memnun kalsamda bu daha fragmanmış daha hiçbir şey görmemişim onu anladım.
Karakterler o kadar iyi işlenmişki bazen Rin’e kızıyorsunuz bazen haklı buluyorsunuz. Herkes gerçek bir kişiliğe bürünüyor seviyorsunuz, kızıyorsunuz, sinir oluyorsunuz ve ihanete uğruyorsunuz bazen…Ve bir savaşın gerçek yüzünü görüyorsunuz. Bazen gölgeniz bile size oyun oynuyor.
Her karakter hakkında uzun uzun konuşabilirim kitabın en sevdiğim yanlarından biri de bu oldu. Ama konuşamam çok uzar bu inceleme. Ama şu Altan’ı artık salabilir miyiz yani o kadar uzadı ki. Ne takıldık ne musallat oldu adam bir rahat yatamadı. Bir yerde bıkkınlık gelmişti artık. Bir yerden sonra Rin de zaten başa çıkılmaz bir tanrıyla uğraşmaya çalışırken “fazlasıyla” aklı yerinde davranmadığı-yaşadığı bağımlılıklar, komuta görevi daha bir sürü şey- çok iyi anlatılmış. Bu kısmın sonradan düzelmesine sevindim ama Daha az deli olmasına :)
Nezha neden bilmiyorum ama bana ilk kitaptan beri çok hikayesi olan biri gibi gelmişti. Öyle de oldu ölme ihtimalini düşünmek istemedim ilk kitapta. Bu kitapta okumasam çok üzülürdüm. Nezha, Rin, Kitay ve Venka’ yı arkadaşlıklarının gelişimini okumayı falan çok kısa bir şekilde de olsa çok sevdim bu dörtlü benim içimi ısındırdı.
Yazılış tarzını çok beğeniyorum ya. Yazar gerçekten iyi sadece ilk kitapta ortalarda bir sıkılma, durağanlaşma vardı baya yavaş akmıştı. Bunda da aynı sorunu yaşayacak gibi
Ateş Düşüyor Bence bir kitaptan istediğim her şeyi aldım. Fantastik ve romantik olarak her şey güzel. Gönül rahatlığıyla bu kitabı önerebilirim artık. Sıkıntılar yok muydu vardı ama kitap zevkini etkileyecek şeyler değildi.
Mesela ben sadece baş karakterleri değil yan karakterlerinde biraz daha işlenmesini isterdim. Bana göre biraz havada kalmış gibi geldi. Onları biraz daha aktif biraz daha bize katılmasını onların da arada hikayelerini bilmek isterdim. Çok güzel yan karakterlerim vardı larel, fritz gibi biraz bu açıdan pasif buldum. Karakterler harcanmış gibi hissettim. yani bu ayrıntı seriye beni daha çok katabilirdi. Sorun mu çokta değil açıkçası.
Bir de kitapta vhalla’nın gücünü okumayı daha çok isterdim. Çok güzel ve güçlü bir güce sahip ama bunu sınırlayarak vermiş yazar sank. biraz daha bol koyar umarım sonraki kitapta. Vhalla artık gücünün farkına varmalı. Aldrik harika mükemmel zaten tek kelime edemem. Biraz ilişkileri hızlı ilerlemiş gibi hissettim ama düşününce ilk kitabıyla birlikte 750 sayfadan bahsediyorum bir şeyler olsun aralarında. Ateş lordunun gardını bu kadar kolay indirmesi bir kıza karşı beklenmedik oldu bana.
Spoiler!!: Akıcı ve sürükleyici adı gibi bir kitap. Ateşin düşmesi o açıdan beni şaşırtmadı sonu ama Larel’i de öldirmezsin ya zaten aman aman sevebileceğimiz yan karakterler yok onu bari öldürmeseydi. Çok üzüldüm gerçekten daha çok okumak istediğim karakterdi. Savaşırken görmek isterdim vhallayla birbirlerilerine desteklerini maceralarını okumak isterdim. En çok hikayesini bildiğimiz yan karakter oydu ve macera yeni başlıyordu. Başka bir şikayetim yok. Teşekkürler bu güzel kitap için. Ateş Düşüyor