Dünyanın en boğucu sabahları, uyanmak istemediğin bir güne gözlerini açmanla başlar; eninde sonunda çıkarsın o yataktan, kalkarsın ayağa... Ve yeniden uyuyabilmek için akşamın gelmesini beklersin.
Bir lafı, sen söylediğinde silahın emniyeti kapanıyorken, bir adam ağzına sürdüğünde kurşun da atılabilirdi bazen. Sen, namlu sana dönük değildi diye kurşun sana saplanmaz mı zannediyordun? Tenini yarmaz, etini parçalamaz, kanını akıtmaz mı zannediyordun?
Kelimeler de kurşun olabilirdi bazen. Sen yaran görünür değil diye, vurulmadın sanıyordun?