sude
@sudenrd
Şu anda okuduğu kitap
Sıra verdi bir klasikten çok daha öteydi. Belki sayfa sayısı olarak çoğundan daha azdı. Ancak içerik olarak o kadar doluydu ki okurken yazarın ya da şairin kültür ve bilgi birikiminin ne denli büyük olduğu düşünülmeden edilmiyor. Bir romandan öte felsefi ve düşünce yönü çok ağır basan bir kitaptı. Öyle ki zaman zaman bilmediğim konulara atıfta bulunuluyor hatta anlayamadığım düşünceler savunuluyordu. Bunun üstüne kitap bana bol bol araştırma yaptırıyor ve diğer çoğu klasiğin yapamadığını yaptırıp bol bol düşündürtüp üzerine zaman harcattı.
Bana göre kitabın baş karakteri olmayan Dorian Gray gerizekalının tekiydi. 250 sayfa boyunca Lord Henry’nin kafası bomboş olan birinin ruhuna ektiği bir iki tohumun nerelere gelebileceğini görüyoruz. Dorian o kadar düşünmeyen bir insan ki yaptığı hiçbir hareketten sonra bir kez olsun durup ben bunu neden niçin yaptım, ne hissettim demiyor. Vücudu yerine tüm günahlarını portresi taşıyor olsa dahi vücut bile artık bir noktada bu karanlık ruhu taşıyamayıp halsizleşip hastalanıyor. Ancak Dorian’ı benim gözümde saygı duyulmaz biri yapan çok daha önemli bir unsur var. Hayatında ilk kez karşısına Lord Henry gibi düşünebilen ve çevresine göre çok farklı düşünceleri olan birisi çıkıyor. Dolayısıyla ona karşı bir hayranlık besliyor. Kendi sığ ruhunu Lord gibi saygıdeğer biri yapabilmek adına o ne derse ilahi bir söz görüp sorgulamadan kapıyor.
Kendi kendine düşünmeyen aciz insanların da asıl sıkıntısı tam olarak odur zaten. Bir şeyler düşünmek savunmak ya da bir şeylere inanmak isterler. Fakat bunun için bile hiç düşünmez rol model aldıkları kişi neye inanır ne düşünürse aynını yapar hiç kendi süzgeçlerinden geçirmezler. Ne yazık ki gerçek hayatta bundan çok var.
Kitabın bana göre asıl paradoksu da şudur ki Lord Henry aslında insanlara
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bazen sıradan olanı görmek daha zordur. İnsanlar burnunun ucundaki şeyi görmemekten yakınır. İyi de karşında bir ayna yoksa burnunun ne kadarını görebilirsin ki?
"Gayet normal bir duygu bu."
"Belki de o yüzden bu kadar aptalcadır."
İşimizi iyi yapacak kadar salak olduğumuz için, en pis görevleri bize yıktılar.