Hayaller sonsuz bir biçlik iken, gerçekler can yakıcı bir zehirdi ve o zebri içmek yerine sonsuz hiçlige koşmak daima daha dogru gelirdi. Hayalleri seçmek bir tercih, gerçeklere sırt dönmek ise korkaklikti.
"Sözler unutulur," dedi Korel ve kaşlarını çattı. "Belki de bu yaşına kadar çok söz verdin ama bak, hiçbirini hatırlamıyorsun. Bana verdiğin sözü de unutursun."
Yalnızlık notaları çalmaya başlamıştı. Bu notalara acılar da gizlenmişti ve belki de duyulabilecek en sessiz notalar bunlar di. Yalnızlık o kadar sessizdi ki notalarından çıkan sesi sadece onları yaratan kişi duyabilirdi. Geriye kalanlar ise o sessiz şarkıy