İnsan aklı da entegre edemediği, işleyemediği, bir düzene veya bağlama oturtamadığı bir "girdi", bir "algı" nedeniyle sıkıntı çekiyor. Hiçbir şeyin birbirini tutmadığı karmakarışık bir durumda beyin sürekli entegre etmeye, bir sistem kurmaya çalışıyor. "Bırak bu da karmakarışık kalsın," diyemiyorsun.
Gözlemleyen "içimizdeki his" hep var ve bize her adımda bir şeyler söylüyor. İşte bu farkında oluş hissi yavaş yavaş bir gelişim içerisine giriyor ve sağlıklı gelişim ortamlarında gözlemleyen his, "gözlemleyen bilince" dönüşüyor.