“İşin tuhafı, Bovary durmadan Emma'yı düşündüğü halde, onu unutuyordu. Belleğinde tutmak için gösterdiği çabalara rağmen, bu hayalin kendisinden uzaklaştığını hissetmekten çok üzülüyordu.”
Twitter’daki fanartlarından sonra merak edip okumaya başladığım ancak okurken bir türlü adaptasyon sağlayamadığım için üzüldüğüm bir kitap oldu. Tekrar şans verir miyim bilinmez ama karakter tasvirlerini yeterince beğendiğim ve bilgi sahibi olmak istediğim için sırf bitirmiş olmak adına devam edeceğim…
“Bu, hayatla ilişiği olmayan ve ender oldukları için çiçek gibi bakıp yetiştirdiğimiz saf hislerden biridir; ona kavuşmanın vereceği zevk, onu kaybetmekten meydana gelecek acının yanında hiç kalır.”