İnsanlar sık sık "başarmanın" nasıl bir his olduğundan bahsederler ama yola koyulmak bir yere varmaktan çok daha değerlidir. Eğer fazla erken başarır ya da fazla erken varırsanız işte o zaman gidecek başka yeriniz kalmaz. Başarı da tıpkı sevgi gibidir - kıymetini herkes bilmez, ona sahip olanlar bile. Dahası, yaşamak daima ileriye bakmak, yola devam etmektir. Asla arkanıza bakmayın çünkü o zaman kendinizi kaybolmuş hissedebilirsiniz.
İnsanlar, sevdikleri kişilerde yalnızca görmek istediklerini görürler. Kendi zihinlerinde onlara yeniden şekil vererek onları olmasını istedikleri kişilere dönüştürürler.
Hayatta hepimiz hep daha fazla zaman kazanmaya çalışırız ama zaman paha biçilmezdir. Gücümüzün yettiğini değil, bize verileni alırız. Zaman, hepimizin bir noktada içine düştüğü bir tuzaktır ama hiçbiriöiz ne kadar derine düştüğümüzü bilmeyiz. Bizi bu tuzağa düşüren de en büyük korkularımızdır; ne zaman onlardan korkmayı bırakmaya cüret etsek yeniden sahneye çıkarlar.
Etrafımıza ördüğümüz duygusal duvarlar başkalarını dışarıda tut-mak kadar gerçek bizi içeride tutmak içindir de.
...
Hepimiz, dünyanın geri kalanına gösterdiğimiz hâlimizin arkasına saklanırız.