sukoska

sukoska
@sukoska
Şu anlamsız dünya ruhumu bozmuş; kafam tedirgin, yüreğim doymak bilmiyor; hiçbir şeyle yetinmiyorum; zevke nasıl alıştıysam acıya da öyle alışıyorum, hayatım gittikçe boşalıyor; bir tek çare kaldı benim için: yolculuk etmek.
Reklam
telef olmaya gittiğin o dağ sordu: bebeklerden kopan bağ koptu mu senin içinde de? sen nereye attın...
Şiir
a̶r̶a̶b̶a̶ ̶s̶e̶v̶d̶a̶s̶ı, 𝙖𝙩 𝙨𝙚𝙫𝙙𝙖𝙨ı
Atını ilk gördüğümde,' diye devam etti Azamet, 'senin altında dönüp sıçrarken, burnundan solurken, toynaklarının altından kıvılcımlar sıçratırken gördüğümde içim bir tuhaf oldu, o günden beri de her şey anlamsız geliyor bana. Babamın en iyi atlarına iğrenerek bakıyorum, üstlerinde görünmekten utanıyorum, yüreğimde sürekli bir ağrı var; işte bu ağrıyan yürekle bütün gün bir kayanın tepesinde oturuyorum, gözümün önünde gösterişli yürüyüşü, ok gibi düzgün sırtıyla senin yağız atın var hep; canlı gözleriyle gözlerimin ta içine bakıyor, sanki benimle konuşmak istermiş gibi.' Titreyen bir sesle, 'Atını bana satmazsan ölürüm Kazbiç!' dedi Azamet
Rom'um olmak sıfatıyla beni, Romi'ni öldürebilirsin ama Carmen daima hür kalacaktır o Calli doğdu Calli ölecek.
-Demek Carmenciğim benimle geleceksin, öyle mi? dedim. - Seninle ölüme geliyorum, evet. Ama artık seninle yaşamayacağım.
Reklam