İlk kez bir Kemal Varol kitabı okudum. Geç tanıştığım için kendime kızdığım yazarlardan.
Ucunda Ölüm Var, buram buram ölüm kokan bir kitap. Yazarın aynı zamanda bir şair olmasından dolayı düz yazıda ahengi yakaladığını görebiliyoruz. Sade ve akıcı bir dil ile yazılan kitapta yapılan betimlemeler sayesinde yaşanılanlar zihnimizde canlandırabiliyoruz. Yapılan basit dil eleştirilerine karşın kitabın dilini beğendim.
Okurken akıla takılan soru ise; bir sevda kaç yıl sürer? Üstelik seni terk edip giden birine duyulan sevgi. 5 yıl, 10 yıl, 20 yıl, 40 yıl... Ne kadar ?
50 yıl kendisini terk edip giden bir insanın "Beni bul " çağrısı için şehir şehir dolaşan bir kadın. Ağıtçı Kadın. Bu arayış ile beş tane şehir gezen kadın her gittiği şehirde Heves Ali 'yi ,sevdiği adam, arar. Bu şehirlerde cenazelere katılır ve her cenazede ölülerin hikayeleri karşılıyor bizi.
Uğradığı şehirlerden biri bir süredir yaşadığım şehir Konya, bir de belki en güzel günlerimin geçtiği şehir Erzurum. Okurken tekrar tekrar gözümde canlandı mekanlar.
Daha önce okudum bir kitapta: Herkes aradığını bulamaz, ama bulanlar arayanlardır. Şeklinde bir söz vardı. Ben de kitabın sonuna kadar bekledim. Heves Ali ile karşılaşmalarını .... Sonunu böyle düşünmemiştim Ağıtçı Kadın. Adının kitapta bir kere bile geçmediği Ağıtçı Kadın. Görünmez olan Ağıtçı Kadın.
Ağıtçı Kadın' ın hikayesini mutlaka okuyun.