Kişi başkalarının yıkımında kendi yıkımını görür,başkalarına acırken aslında kendine acır.Gerek yapı,gerek alınyazısı yönünden kendine benzeyen bir insana yardım etmekle,aslında kendine yardım etmiş olur.
“Gençliğim alabildiğine karamsar,alabildiğine yalnız geçti.Sizinki gibi bir yüreğin kadrini bilirim,gönlümden kopan sese,değerli bildiğim,güvendiğim bir sevgiye kolay kolay karşı koyabilir miyim?