Yazar yalnızlık duygusunu her yönüyle öyle güzel işlemişki ben kendi adıma çok sevdim. Kitabı okurken zaman zaman içinde kendimi gördüm. Yalnız kalmak istemek ve başkalarının da yanında olmasını istemek arasındaki ikilemi güzel aktarmış. Altını çize çize okudum. Tavsiye ederim…
Yalnızken kendimi özgür hissediyorum, canımın istediği şeyi düşünebilirim, kendi düşüncelerime sığınıyorum, “ kafası başka yerde” denilenlerden oluyorum. Kafamın başka yerde olmasına bayılıyorum,
düşüncelerimin arasındaki yollara sapmayı zihnimdeki çılgınlıkları özgür bırakmayı çok seviyorum.
Descartes “Düşünüyorum öyleyse varım” diye yazdı “yanlız” sözcüğünü de kullanabilirdi “düşünüyorum öyleyse yalnızım.” Şöyle de yazabilirdi “ Yalnızım öyleyse düşünüyorum.”